Sutan 2. Abdülhamid Han döneminde inşa edilen hayır eserlerinden biridir.Kitabesindeki tarihe göre 1903 yılının Ocak/Şubat aylarında tamamlanmış olan bu cami, sultanın Çiftlikât-ı Hümayun dahilinde yaptırdığı camiler arasında Ertuğrul Camii’yle birlikte en geç tamamlanmış olanlarından biridir. 1897 tarihli bazı belgelere göre bu köydeki cami ve mektebin yapımına da diğer köylerde olduğu gibi önceden karar verildiği; ancak bu çalışmanın çiftlik arazisi konusunda ortaya çıkan bir dolandırıcılıktan dolayı aksadığı anlaşılmaktadır. Bu belgelere göre; Baltacızade Arisditi’nin zimmetine karşılık devletin el koyduğu bu çiftlik arazisi, henüz Sultan II. Abdülhamid’in kişisel hazinesine devredilmeden önce, eski sahipleri tarafından Yenişehir [Larissa] göçmenlerine satılmıştır. Dolandırıcılığın belirlenmesinden sonra kırk haneden oluşan bu göçmenlerin mağduriyetlerinin giderilmesi için kendilerine arazi dağıtılmış; ancak dağıtılan araziyi yetersiz bulan göçmenler eski arazilerinde de hak iddia ederek bazı vergileri vermekten ve inşaatların yapımına (muhtemelen bedensel) katkı sunmaktan kaçınmışlardır. Buna bağlı olarak cami ve mektebin yapılması gecikmiş, imam ve muallimlerin tayinlerinde aksamalar olmuştur . Bu soruna bağlı olarak oldukça sarkan inşa süreci ancak 1902’de sona ermiş, böylece cami 1902 salnâmesine “inşaası tamamlanan cami” olarak girebilmiştir. Ancak söz konusu salnâmede herhangi bir cami görevlisinin adı geçmez. Sadece 1905 tarihli salnâmede adı, “Eğerci Karyesinde Osmaniye Cami’i Şerifi” olarak geçen camide, 1905 ve 1908 salnâmelerine göre Nazif Efendi’nin hatib olarak görev yapmıştır .
